Antun Soljan

(1932 - 1993)

Copyright Carmen Ezgeta

                Svoje najljepse ljubavnike susreces
                       na izlasku iz svoga zivota. Zaustis
                             ali oni odlaze u tamu
                                     kamo ne dopiru tvoji pozivi
                                           sroceni u posljednji cas.
                 

                                               Ponudjeni leze na stolu, kao u bajci,
                                         uspavani kraljevici okrunjeni svjetlom.
                                 Pruzaju ruku: otvorena je zila
                           sto vodi ravno u njihovo srce.
                   Dovoljno ti se sagnuti usnama
             kao kosuta na potoku: ovo je
      tijelo moje, ovo krv.
       

              Ali zila je tunel otvoren u tamu
                     i tama, tama baca sjenu na tvoje lijepo lice,
                           tvoje oci plavo podcrtava:
                                   ne moze se odlaziti ovako bez rijeci
                                         nakon tolike blizine, tolikog povjerenja!
               

                                         Poneki jos koleba na rubu,
                                 jos cas, kao da ti domahuje, ili
                           kao da ima neku poruku, sat i mjesto sastanka
                   i ti si spremna, jos jednom, sve oprostiti;
             spremna si da podjes kamogod —
      gdje je on kralj ti mozes biti kraljevnom.
       

                                       I pruzas svoje blistavo lakirane nokte
                                 za njima u tamu, svoje bijele podlaktice,
                         nudis svoje bijele zube, svoje crne oci,
                   ali nista, kasno je, kao da te
            nitko nece, nitko ne treba.
             

               Jesi li pogrijesila u proceduri
        carolije? ili u cijelom zivotu?
         

             Bajka se gasi i tvoj svijet ostaje
       svijet stalnih oprostaja —
i ti mu to ne oprastas.

music by:   Yanni           

(1954)

[ born Yiannis Chrysomallis,
Greek: Γιάννης Χρυσομάλλης ]

Yanni